\"Mors in Vita\" Versus 1: Umbra me sequitur, imago eius qui fui, Ambulat mecum, susurrat qui iam non sum. Cicatrices fero praeteriti, quae manere vult, Sed mori intus oportet, ut anima evigilet. Prae-chorus: Inter finem et initium, filum rumpendum est, Occidam qui heri fui, ut hodiernus ego nascatur. Chorus: Mors in vita, circulus sine fine, Senex cadit, novus in me incipit. Ex cineribus surgo, praeteritum evanescit, Antiquam pellem meam occidere pax pretiosa est. Versus 2: Vacuum non timeo, nec frigorem tenebrarum, Mors vitam affert his qui transformationem accipiunt. Ego dissolvitur, sicut folia in terra cadunt, Et spiritus renascitur, ductus ab intus. Prae-chorus: Destruo quae me ligant, quae me vulneraverunt, Ego qui nunc moritur numquam iterum redibit. Chorus: Mors in vita, circulus sine fine, Senex cadit, novus in me incipit. Ex cineribus surgo, praeteritum evanescit, Antiquam pellem meam occidere pax pretiosa est. Pons: In morte, evigilatio invenitur, Pulvis sum, ventus sum, mare sum. Dimitto quae gravabant, Et in luce anima renovatur. Finis: Occidere non finis est, sed actus creationis, Senex ego destruitur ad redemptionem assequendam. Mors in vita, iterum renascor, Quod in me moritur, iterum me vivificare facit.