A je n’men’ ti,

Qysh po m’bon m’u ni’?

Nuk të bindem dot.

Pse po lodhesh kot?

Jo, nuk jam fëmijë.

Si përbindësh,

Mbi kokë po më rri.

Sot është hanë e plotë.

Ndalo, pash një Zot,

Se do qash dhe ti.

Zemrën mos ma thej-je-je-je,

E vetëm mos më le-je-je-je.

Ti je jeta jem, e t’keqen nuk e pres,

nga ti jo nuk e pres.

Zemren mos ma thej-je-je-je,

E vetëm mos më le-j- je-je.

Shiko përreth nesh, të mirat që i kem,

mos fol, të lutem hesht.

Ej, jo mos bo’ lojna,

se s’jom e zonja,

Ty me ta bo’, qysh po ma bon’.

Po dhimbka fjala, ma’ shumë se dora.

Mos m’bo’ dom.

Un ty të zgjodha, e të pranova.

Krejt bash qysh je, pse ti mu’ jo.

Nuk më mban toka

Me perqesh bota

Nëse t’largoj.

O sa shum’ po dhimka,

e vetme, me u mundu’

dhimbjen me shëru’,

O sa marre m’vinka prej tjerëve,

me tregu’ që ti m’ke lëndu.

Zemrën mos ma thej-je-je-je,

E vetëm mos më le-je-je-je.

Ti je jeta jem, e t’keqen nuk e pres,

nga ti jo nuk e pres.

Zemren mos ma thej-je-je-je,

E vetëm mos më le-j- je-je.

Shiko përreth nesh, të mirat që i kem,

mos fol, të lutem hesht.